کد خبر: ۹۷۱۱
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۲۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۸
در جامعه دریایی که اکثر ساحل‎نشینان آن با بیکاری و فقر ناشی از آن دست و پنجه نرم می‎کنند زیردریایی گردشگری به چه کار خواهد آمد؟
مصطفی آب روشن جامعه شناس و عضو انجمن هیدروگرافی و آبنگاری ایران؛ یکی از اهداف جشنواره ایده پردازی ، باید پرداختن به اموری باشد که بعنوان مسئله  جامعه دریایی محسوب می‎شود به عبارتی بومی‎سازی ،مسئله انگاری و تمرکز بر دشواری‎هایی است که در کانتکس اجتماعی وجود دارد و برگزاری اینگونه همایش‎ها بعنوان یک تقویت‎کننده و کاتالیزور می تواند از ایده‎پردازان حمایت کنند.

اما نخستین قدم برای هر پژوهشی مسئله انگاری و یا احساس مسئله در ذهن است یعنی فرد در مقابل مجهولی قرار گرفته است که با معلومات و انباشته اطلاعاتی‎اش قادر به تبیین و پاسخگویی به این واقعیت نیست که اگر بخواهیم با رویکردی اجتماعی در نظر بگیریم وضعیتی که از منظر اکثر افراد جامعه چه آنان که درگیر این واقعیت هستند و چه آنانی که درگیر آن نیستند مایه سختی و نگرانی شود و نبود این فناوری وجدان جمعی را بنوعی جریحه‎دار کرده باشد که می‎تواند شامل موقعیت‎های عینی و یا تفسیر ذهنی از یک وضعیت اجتماعی باشد .

متاسفانه جامعه ما همیشه درگیر قالب‎هایی است که از محتوای خالی است و نمایش قالب‎ها برای ما از اصل محتوا مهم‎تر تلقی می‎گردد با دقت در ایده‎های پذیرفته شده دریایی خواهیم دید که این ایده ها پاسخی به مسئله جامعه دریایی ما نبوده و نخواهد بود بعبارتی این سوال مطرح است که حمایت از طرح استخر موج‎سواری چه نیازی از جامعه را برطرف خواهد کرد؟ براستی در جامعه دریایی که اکثر ساحل‎نشینان آن با بیکاری  و فقر ناشی از ان دست و پنجه نرم می‎کنند زیر دریایی گردشگری به چه کار خواهد آمد؟

در واقع این نیاز بر گرفته از اوقات فراغت جوامع پست مدرنی است که در سلسه مراتب نیازها، نیازهای اولیه اش بر طرف شده و افراد جامعه به خود شکوفایی رسیده اند و به این مسئله فکر می‎کنند که در صورت طوفانی بودن هوا چگونه می‎توانند طرح جایگزینی برای موج‎سواری پیدا کنند واقعا چند درصد افراد جامعه به استخر موج‎سواری فکر می‎کنند؟ چند درصد افراد جامعه با معضلی بنام فقدان گردشگری با زیر دریایی مواجهند که این فکر  به عنوان ایده برتر شناسایی شده است؟ آیا این ایده‎ها نیازی بومی است یا بر گرفته از نیاز شهروندان جوامع غربی است؟

متاسفانه در جامعه ما بسیاری از تغییرات متناسب با شرایط فرهنگی جامعه ما نیست. در فرهنگ غربی، ابزار متناسب با نیاز، ذهن و خواسته مردم ابداع می‌شود به عبارت دیگر زمانی ابزاری ساخته می‌شود که ذهنیت آن شکل گرفته،نیازش وجود دارد و همه بسترهای نرم افزاری آن آماده است و نیاز است که آن ابزار ابداع شود، به‌عبارتی ابزار با نرم افزار، ذهن، احساسات و نگرش‌های مردم هماهنگ است.

خلاء جامعه شناسی دریایی هنگامی احساس می‎شود كه در تحلیل مسائل و پیامدهای امور  دریا  و یا شناخت پتانسیل ها و سرمایه‎های اجتماعی  شهرهای ساحلی نادرست عمل کنیم زیرا این بی توجهی و بحران بیکاری در شهرهای ساحلی، پیامدهای اجتماعی فراوانی را به ساکنان این منطقه تحمیل کرده است این وضعیت نابسامان معلول عدم شناخت علمی جامعه، پتانسیل‎های اقتصای،سرمایه‎های اجتماعی و رابطه متقابل آنها است. ایده ایجاد جامعه شناسی دریایی که در این جشنواره نیز مغفول مانده  علمی است که روابط انسان را با طبیعت و جامعه دریایی تنظیم می کند و تا زمانی‎که  نگاه جامعه محور به دریا  نداشته باشیم رسیدن به هر گونه  توسعه پایدار غیر ممکن بنظر خواهد رسید.


به گزارش مارین تایمز، مسابقه ملی ایده بازار دریایی هفته گذشته در حاشیه دومین جشنواره  ملی دریا مسیر پیشرفت برگزار شد.


نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱
حمید
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳۹۵۰۸۲۳۲۰۰۸۵۸
0
1
جناب آب روشن
مطالبتان در کل به دل مینشیند.
اما افسوس که چاره ای برای آن نیست.
ما خاک نشینان - اگر امروز برای دریا جشنواره میگذاریم - برای آن است که شاید ساحل نشینانمان را نمیشناسیم.
و اگر بشناسیم هم در پی رفع مشکلاتشان(اگر باشیم) با روشهای دور از ساحل است(البته به سمت خشکی).
امروزه اگر اکثر دریایی ها نگاهی به دریا دارند برای این است که دریافت ها از دریا را در خشکی مصرف کنند.
دریایی شدن برای ما - به معنی منبع درامدیست برای مصرف در خشکی(حتی کنار ساحل هم نه- مگر در شمال).
فرمودید:"متاسفانه در جامعه ما بسیاری از تغییرات متناسب با شرایط فرهنگی جامعه ما نیست. " پس بفرمایید منظورتان "کدام فرهنگ است؟"
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: