کد خبر: ۱۴۳۰۸
تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۰۵
فرشچی:
معاون محیط‌زیست دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست هنوز مطالعه‎‎ای برای تخمین میزان آلودگی پلاستیکی و میکروپلاستیکی دریاهای کشور انجام نشده است.

معاون محیط‌زیست دریایی سازمان حفاظت محیط‌زیست درباره میزان آلودگی پلاستیکی و میکروپلاستیکی در دریای عمان، خلیج فارس و دریای خزر گفت: مطالعه‎ای خاص برای تخمین دقیق میزان آلودگی پلاستیکی و میکروپلاستیکی که حجم عظیمی از زباله‎های دریایی را در بر می‌گیرند‏ در این دریاها انجام نشده است اما امکان انجام آن با کمک جوامع محلی و منطقه‎ای وجود دارد.

پروین فرشچی در گفت‌و‌گو با خبرنگار مارین‌تایمز اظهار کرد: مهمتر از میزان پلاستیک و میکروپلاستیک وجود در دریاهای کشور موضوع منشاء زباله‎های دریایی یا همان پلاستیک و میکروپلاستیک‎ها است که 80 درصد از این زباله‎ها از مناطق ساحلی و با منشاء خشکی و فقط 20 درصد از آنها توسط فعالیت‎های درون دریا مانند کشتیرانی به دریا روانه شده است.

وی خاطرنشان کرد: این زباله‎ ها نه تنها تنوع زیستی گونه‎های مختلف جانوری را در دریا تهدید کند بلکه سلامت انسان را نیز به خطر می اندازد.

فرشچی در ادامه با اشاره به تاثیر مخربی که پلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‎ها بر سلامت گونه‎های مختلف جانوری و حتی انسان دارند، اظهار کرد: زباله‌های ناشی از تخلیه فاضلاب‌های خشکی و صنایع، صنعت توریسم، صید ماهیان و زباله‌هاي کشتی‌ها و قایق‌ها  تجدید نمی‎شوند  و به همان شکل باقی می‌مانند و جریانات و جزر و مد دریایی آنها را هزاران کیلومتر منتقل می‌کنند که با پیچیدن به دور آبزیان و جانوران و یا گرفتار شدن در آنها موجبات جراحت و مرگ آبزیان و جانوران دریایی را رقم می‎زنند.

معاون محیط زیست دریایی سازمان حمایت محیط زیست با بیان اینکه زباله‌های دریایی می‌توانند باعث شکسته شدن، ضربه زدن و حتی تخریب زیستگاه‌های مهم دریایی مانند صخره‌های مرجانی شوند، گفت: در برخی مناطق جریان‌های آب اشیای پلاستیکی و زباله‌های دیگر را با هم جمع کرده و به توده‌هایی غول آسا و چرخان از زباله تبدیل کرده است.

وی افزود: همچنین میکرو‌پلاستیک‎ها می‎توانند با چسبیدن به فیتوپلانگتون‌ها وارد چرخه غذایی انسان‎ها شود و سلامت انسان را تهدید کند.

برنامه اقدام مناطق دریایی 20 گانه برای مقابله با زباله‎های دریایی

فرشچی تصریح کرد: مناطق دریایی برای کاهش زباله باید در یک حرکت جهانی فعالیت‎ها و برنامه‎ها تعیین شود به صورتی که از تمام مناطق دریایی20 گانه جهان که خلیج فارس، دریای عمان و دریای خزر هم شامل آنها می‎شود خواسته شده است ذیل برنامه‎ منطقه خود برنامه اقدام برای مقابله با زباله‎های دریایی و کاهش آن را نیز تعیین کنند.

وی درباره عملکرد کشورمان در این حوزه به همراه دیگر کشورهای منطقه خزر نیز گفت: خوشبختانه در قالب کنوانسیون تهران برنامه اقدام را نهایی کرده‎ایم اما اجرای این برنامه به دلیل منتقل نشدن مرکز کنوانسیون از ژنو به باکو هنوز عملیاتی نشده است که امیدواریم موانع آن  هرچه سریع‎تر برطرف شود تا بتوانیم در منطقه خزر برنامه های خود را در راستای کاهش زباله‎های دریایی عملیاتی کنیم.

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست درباره منطقه راپمی (خلیج فارس و دریای عمان) هم اظهار کرد: در این منطقه برنامه‎های ملی و یا منطقه‌ای در قالب کارگاه داشته‎ایم اما متاسفانه برنامه اقدام برای راپمی یا همان کویت تعیین نشده است این در حالی است که برنامه اقدام در اولویت کاری این منطقه قرار داشته اما متاسفانه به دلایل مختلف اعم از تفاوت‎های سیاسی حدود 5 سال است که جلسه شورای حکام در این منطقه تشکیل نشده و به همین دلیل این برنامه نیز تدوین نشده است.

به گفته فرشچی؛ در حال حاضر فعالیت‌های منطقه‎ای در این حوزه بسیار بسیار کمرنگ است.

معاون محیط زیست دریایی سازمان حمایت محیط زیست با بیان اینکه ما برای رسیدن به برنامه اقدام منطقه راپمی خلاءهای اطلاعاتی داریم که باید آنها را کامل کنیم، اظهار کرد: قبل از تدوین برنامه اقدام برای مقابله با زباله‎‏های دریایی در منطقه باید آشنایی کامل با این حوزه و مشکلات آن داشته باشیم تا بتوانیم در این زمینه موثر واقع شویم.

وی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه آیا برنامه اقدام مناطق دریایی به معاهده قانونی ممنوع کردن تخلیه و ربختن مواد پلاستیکی به دریا که قرار بود  سال گذشته در اجلاس نایروبی تدوین و امضا شود مرتبط است؟ تاکید کرد: کاملا با آن متفاوت است زیرا آنچه در اجلاس نایروبی مطرح شد این بود که آیا برای مقابله با ورود زباله‎های پلاستیکی به دریا و یا کاهش حجم آنها باید به ساختارهای فعلی مانند کنوانسیون‌ها و پروتکل‎هایی مانند لندن، بازل، استکهلم و یا کنوانسیون‎های محلی دیگر اکتفا کرد یا باید اقدامی دیگر انجام داد.

فرشچی افزود: در آنجا مطرح شد که کنوانسیون و پروتکل‎های موجود برای پیشگیری از ورود زباله‎های پلاستیکی به دریا و اقیانوس کافی نیستند زیرا الزام و پشتوانه اجرایی ندارند بلکه آنها ابزار قانونی جامعی در سطح جهان هستند که بر مسائل دیگری متمرکز شده‎اند، با وجود آنکه شاید مفادی درباره معضل زباله دریایی نیز در آنها  لحاظ شده باشد.

وی خاطرنشان کرد: در آن نشست قرار شد تا همه زوایای مختلف را بسنجیم و ببینیم که آیا باید به ساختار فعلی اکتفا و آن را تقویت کنیم و  یا اینکه با توجه به اینکه زباله‎های دریایی معضل جهانی است واقعا ضرورت دارد مکانیزم جهانی آن را در نظر گیریم.

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه نکات مثبت و منفی و احتمالات همچنین همه خصوصیات مکانیزم جهانی استخراج می‎شود گفت:این موضوع در نوامبر آینده که جلسه‌ مشارکت‎های همه جانبه برای مقابله با زباله‎های دریایی است را بررسی می‌کنند و در نهایت یا یک مکانیزم جهانی جدید تدوین می‌کنند و یا به تقویت مکانیزم‌ها و ساختارهای فعلی برای مقابله با پدیده زباله دریایی می‌پردازند.

وی افزود: بنابراین موضوع برنامه اقدام مناطق دریایی 20 گانه جهان ارتباطی با فعالیتی که از اجلاس نایروبی آغاز شد و قرار است که در نوامبر آینده به نتیجه برسد ندارد.


نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: