آخرین اخبار
پربیننده ترین ها
کد خبر: ۱۱۰۳۶
تاریخ انتشار: ۰۶ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۵
فرزند یکی از دریانوردان نروژی در مستندی به جنگ نفتکش‎ها و فداکاری دریانوردانی پرداخته که جان خود را به خطر می‎اندازند تا صادرات نفت جریان یابد.
میکال اولسن لروئن خبرنگار شبکه NRK نروژ ، 19 ساله بود که پدر خود، اولاو، را در تاریخ 10 دسامبر 1987 میلادی در حادثه ای تراژیک در خلیج فارس از دست داد.

به گزارش گروه بین الملل مارین تایمز،اولاو لروی کاپیتان کشتی سوسنگرد متعلق به شرکت نفتکش ایران (NITC) بود که در آن مقطع توسط یک شرکت نروژی مدیریت می شد. این نفتکش که ساخت سال 1973 میلادی بود هنگامیکه از جزیره خارک در حال تردد به سمت جنوب بود توسط جنگنده های عراقی مورد حمله قرار گرفت.

این حادثه در اوج جنگ ایران و عراق رخ داد؛ دورانی که صادرات نفت ایران از جزیره خارگ با وجود مخاطرات بیشمار ، ادامه یافت.

در حمله به کشتی  نفتکش سوسنگرد که منجر به گل نشستن کشتی 218 هزار تنی در آبهای خلیج فارس شد 21 دریانورد جان خود را از دست دادند. در این میان تنها یک دریانورد لهستانی، و چهار دریانورد فیلیپینی از جمله افسر ارشد رستیتوتو لاکزیلیو، جان سالم به در بردند.

میکال اولسن در برنامه تلویزیونی که از شبکه NRK پخش شد اظهار کرد که در زمان رخداد این حادثه او در کمال ناامیدی  همچنان امیدوار بود که پدرش هنوز زنده  باشد  یا زندانی شده یا دچار فراموشی شده باشد. اما سه هفته بعد از حادثه پیکر پدرش پیدا و به نروژ بازگردانده شد.

برخورد تصادفی میکال اولسن با یک راننده تاکسی در شهر بندری برگن در نروژ که در زمان وقوع این حادثه دریانورد بوده است، میکال اولسن را بر آن داشت که مستندی درباره وقایع آن روز شوم بسازد و داستانی را درباره گروهی از مردم روایت کند که فراموش شده اند. در نهایت فیلم مستند "سفر آخر پدر" ساخته و از تلویزیون نروژ پخش شد.

در جریان این جستجوها، میکال اولسن به لهستان کشیده می شود و شخصی را ملاقات می‎کند که او نیز در این حادثه پدر خود را از دست داده بود. وی همچنین به مانیل می‎رود تا لاکزیلیو، آخرین فردی که پدرش را زنده دیده بود دیدار کند.

میکال اولسن گفت: " رستیتوتو به یاد می آورد که کاپیتان را در حالی دیده است که ایستاده بود و سرش را در میان دو دست خود گرفته بود."

وی افزود: "این ژستی از پدرم است که من به خاطر دارم، او وقتی این کار را می کرد که کاملا ناامید می شد. هنکامیکه او را در این حالت تصور می کنم فکر میکنم که ناامید شده بوده است یا کاملا گیج بوده است. تصور این لحظات برای من بسیار دردناک است."

کشتی نفتکش سوسنگرد بعد از این حادثه تعمیر شد و تا سال 1994 یا 1995 به کار ادامه داد و سپس روانه یاردهای اوراق شد.

در هنگام جنگ ایران و عراق دریانوردان نروژی زیادی در مسیرهای خطرناک خلیج فارس فعالیت می‎کردند، اما از این دریانوردان پس از بازگشت به خانه اطلاعات زیادی در دست نیست.

از یکی از کاپیتان های آن موقع پرسیده شد که چرا چنین خطری را پذیرفتید، وی در پاسخ گفت: "بخشی از آن به دلیل غرور حرفه ای بود، کسی باید این کار را انجام می داد و جریان انرژی را برقرار می ساخت. خانواده ای نیز داشتم که باید از آنها حمایت می کردم و نیز وامی با بهره 16 درصد داشتم."

میکال اولسن اظهار کرد که در جریان ساخت این فیلم پاسخ های بسیاری دریافت کرد، پاسخ هایی که دانستن آنها برایش بسیار سخت بود. او همچنین لحظات خوبی نیز در این فرایند تجربه کرد آن هم هنگامیکه از صمیمی ترین دوست پدرش در مورد وی حرف هایی شنید.

میکال اولسن گفت: "به نظر می رسد پدرم بسیار خونسردتر از آن چیزی بوده است که من به خاطر دارم، و ظاهرا من بیشتر از آنچیزی که فکر می کردم به پدرم شباهت دارم."

ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران در طول دفاع مقدس  و در دوره ای که جنگ نفتکش‎ها نام گرفته، بارها مورد حمله موشک‎های دشمن قرار گرفت اما با دلامردی‎های دریادلان این شرکت هیچ گاه زمین‎گیر نشد. جنگ نفتکش‎ها یادآور حماسه و جانفشانیهای دلیرانه دریانوردان کشورمان از جمله « 151 شهید،صدها جانباز و دریانورد شرکت ملی نفتکش ایران » است که یاد و خاطرهشان همواره در تاریخ این سرزمین و این شرکت، جاودان خواهد ماند.


مطالب مرتبط
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: